آکادمی بازار

چرا مردان برنامه نویسان موفق تری هستند؟

درصد کمی از برنامه نویس های جهان زن هستند!

برنامه نویسی - برنامه نویس زن

وب سایت مطرح پرسش و پاسخ و متمرکز بر مسائل تخصصی برنامه نویسی Stackoverflow، هر سال نظر سنجی در بین کاربران خود برگزار می نماید. در این نظر سنجی که حدود  ۲۶۰۰۰ نفر از ۱۵۷ کشور شرکت داشته اند، به مدت ۲ هفته یک پرسش نامه ۴۵سؤالی به کاربران ارائه شد.
در این آمارگیری مباحثی مثل کشور، سرانه تعداد توسعه دهندگان، سن، سن بر حسب کشور، جنسیت، تجربه، تجربه زنان و مردان، آموزش، پروژه های جانبی و اوپن سورس و هم چنین میزان علاقه و رضایت شغلی مورد بررسی قرار گرفتند. جالب است بدانید که اکثر توسعه دهندگان از کار خود رضایت داشته و جالب تر این که توسعه ‌دهندگان ایرانی بیشترین نرخ رضایت را از شغل خود ابراز کردند. طبق بررسی های انجام شده درصد کمی از توسعه دهندگان زن می باشند.

همان طور که در این آمار مشاهده می نمایید، در توسعه نرم افزار مشکل عدم توازن از نظر جنسیت وجود دارد. شاید واقعیت کمی بهتر از نتیجه نظر سنجی باشد، اما چیزی که روشن هست، این است که فعالیت زنان در حوزه تولید نرم افزار باید بیشتر گردد. در مقایسه با مرد ها، بیشتر زنان برنامه نویس تجربه کم تر از ۲سال دارند. این موضوع شاید نشانه‌ی این باشد که فعالیت زن‌ها بیشتر شده و کم کم دارند به این حوزه می پیوندند و شکاف جنسیتی را از بین می برند، ولی بر اساس تحقیقات جدیدی که انجام گردیده، زن ها  هم در مقابل جنس مقابل‌ خود چیزی کم ندارند. محققان دانشگاه فنی کالیفرنیا و دانشگاه کارولینای شمالی، اخیراً به این نتیجه رسیده‌اند که زن ها برنامه‌ نویس‌ های بهتری از آقایان می باشند.
این تحقیقات که البته هنوز توسط پژوهشگران دیگر تأیید نگردیده است، به بررسی چهار میلیون نفر که روزانه در GitHub فعالیت می‌کنند، پرداخته است. محققان توانسته‌اند جنسیت ۱.۴ میلیون نفر از این تعداد را مشخص نمایند. آن‌ها سپس به این نتیجه رسیده اند که از تمام درخواست‌های تغییر کدی که از سوی زن ها در GitHub انجام می گردد، 78.6 درصد پذیرفته می گردند. این رقم برای آقایان، 74.6 درصد می باشد.

<div id=”15346760775650794″><script type=”text/JavaScript” src=”https://www.aparat.com/embed/P9Wdz?data[rnddiv]=15346760775650794&data[responsive]=yes”></script></div>

با این حال، نکته‌ی جالب این جا است، که اگر جنسیت کاربرانی که درخواست تغییر کدها را داده‌اند مشخص گردد، این رقم برای زن ها کاهش می یابد؛ یعنی اگر کسانی که درخواست تغییر کد را دریافت کرده‌اند، بدانند طرف مقابل‌شان یک زن است، کمتر به درخواست توجه می نمایند. بر اساس تحقیقات انجام شده، دست کاری کدها توسط زن هایی که جنسیت‌ آنان از پروفایل آن‌ها مشخص است، 62.5 درصد قبول می گردند. در حالی که اگر جنسیت آنان مشخص نباشد، این رقم به 71.8 درصد افزایش خواهد یافت.

ولی به چه دلیل حضور زن ها در این حوزه کم رنگ گردیده است؟

برنامه نویسی

ریشه در کودکی

یک تفکر اشتباه که متداول هست این است که از کودکی یک سری کارها و رفتارها به دخترها نسبت داده می شوند و یک سری رفتارها به پسرها. برای مثال از کودکی به دختران آموزش داده می شود که باید با عروسک و بشقاب و… بازی نمایند و پسرها با آچار و پیچ گوشتی و… یا این که دختر نباید با تفنگ بازی نماید، پسر نباید با عروسک بازی نماید و … . به پسرها از کودکی روحیه ی سازندگی و به دخترها لطافت و زیبایی آموزش داده می شود. این موضوع سبب می گردد که زن ها ترجیح بدهند کارهای ساده و لطیف انجام دهند وکارهای سخت و تخصصی را به آقایان واگذار نمایند.

فرهنگ جامعه

مردها راحت تر می توانند وارد بازار کار گردند. به خاطر برخی از محدودیت هایی که برای زن ها وجود دارد، هر محیطی را برای کار نمی توانند انتخاب نمایند و به دنبال کارهای دولتی می باشند و امکان کار در شرکت های خصوصی برای آنان وجود ندارد. خانواده های بسیاری هستند که به همسر یا دختر خود اجازه کار کردن در شرکت های خصوصی را نمی دهند. از طرفی دیگر هنوز بعضی مدیران مرد این عقیده را دارند که برای استخدام یک برنامه نویس حتماً باید نیروی مرد استخدام نمایند.

عدم اعتماد به نفس

زنان اعتماد به نفس کم تری نسبت به مردها دارند، که دلیلش هم باز به همان دوران کودکی و فرهنگ جامعه مربوط می گردد. متأسفانه زن ها خود را قبول ندارند. برای مثال اگر قرار باشد از بین استاد زن و آقا یکی را انتخاب نمایند، استاد آقا را انتخاب می نمایند.در محیط کاری هم زن ها زیاد در کار کردن با هم هماهنگ نیستند و برخی احساسات زنانه ای که نسبت به همدیگر دارند مانع پیشرفت آنان را می گردد.

نداشتن الگو

تعداد زن های موفق در حوزه IT کم است و معمولاً صحبت از برنامه نویس های حرفه ای که می شود، اسم مردها شنیده می شود. برنامه نویس های موفق زن مخصوصاً داخل ایران خیلی کم می باشند و زن ها الگوی زن مناسبی در این حوزه نمی شناسند که مطابق آن پیش بروند . البته جا دارد گفته شود که زنانی در این حوزه هستند که از مردها هم موفق ترند.

به هر حال خود زن ها باید به این قضیه اهمیت دهند و اگر تمایل دارند در این حوزه فعالیت نمایند و موفق گردند، پا پیش بگذارند و شروع نمایند.

اولین برنامه نویس دنیا زن بوده است!

برنامه نویسی

اوگوستا آدا بایرون (لاولیس) (Ada Lovelace)، دختر لرد بایرون، شاعر معروف انگلیسی، پدر برنامه نویسی دنیای کامپیوتر می باشد!

آدا لاولیس (Ada Lovelace) در ۱۰ دسامبر سال ۱۸۱۵ در لندن، در شرایطی به دنیا آمد که پدرش انتظار داشت، صاحب یک فرزند پسر شود. یک ماه بعد از به دنیا آمدن ادا، آنابلا ، همسر بایرون از او جدا گردید و گرچه طبق قوانین بایرون حق داشت که سرپرستی آدا را به مادرش ندهد، اجازه داد آنابلا، آدا را با خود به خانه پدر خود ببرد.

در سال ۱۸۲۴ لرد بایرون درگذشت، تا زمان مرگ، او هیچ ارتباطی با دختر خود برقرار نکرد و مادر آدا، تنها شخص در زندگی او محسوب می شد.

در سال ۱۸۲۹ ، در ۱۴سالگی آدا لاولیس (Ada Lovelace) بیمار شد و بعد از یک دوره فلج یک ماهه، یک سال خانه‌نشین گشت، ولی در آن زمان هم از تحصیل دست برنداشت. زمانی که آدا ۱۷ ساله شد، استعدادش در ریاضیات، نمود پیدا کرد. مادر آدا لاولیس (Ada Lovelace) علاقه داشت که او، علایق کاملاً متفاوتی را نسبت به پدر شاعرخود دنبال نماید، شاید به همین دلیل بود که آدا لاولیس (Ada Lovelace) جذب ریاضیات گردید.

 شهرت آدا لاولیس (Ada Lovelace) بیشتر به واسطه ی نوشتن توضیحاتی در مورد ماشین محاسباتی مکانیکی «چارلز بابیج» می باشد. چارلز بابیج (Charles Babbage) یک فیلسوف تحلیل گر و ریاضی دان انگلیسی و اولین شخصی بود که ایده یک ماشین محاسبه گر برنامه ‌پذیر را ارائه نمود. وی در سال ۱۸۲۰ طراحی ماشین محاسبه گر خود را شروع کرد؛ ماشینی که بعدها به نام ماشین تفاضلی معروف گردید. چارلز بابیج (Charles Babbage) در زمان حیات خود هیچ گاه نتوانست نتیجه کار ماشین محاسبه گر خود را ببیند، اما توانست امکان پذیر بودن برخی گزینه های به نظر ناممکن را اثبات نماید. گام چارلز بابیج (Charles Babbage) نسبت به طرح و ابزاری که پاسکال در سال ۱۶۴۲ در پاریس ساخته بود فراتر بود. رایانه بر اساس موتور تجزیه و تحلیل (آنالیتیکال) چارلز بابیج (Charles Babbage) پایه ریزی گردیده است.

چارلز بابیج (Charles Babbage) و آدا لاولیس (Ada Lovelace) یکدیگر را در یک مهمانی شام در سال ۱۸۳۴ برای اولین بار ملاقات نمودند. آدا لاولیس (Ada Lovelace) در آنجا با طرح ماشین حسابگر چارلز بابیج (Charles Babbage) آشنا گردید و به تشویق وی پرداخت. آدا لاولیس (Ada Lovelace) از معدود افرادی بود که از طرح چارلز بابیج (Charles Babbage) حمایت می نمود.

در سال ۱۸۴۲، چارلز بابیج (Charles Babbage) برای ایراد یک سخنرانی در مورد «ماشین تحلیلی» به دانشگاه تورین دعوت گشته بود. متن سخنرانی او را یک ریاضی‌دان جوان ایتالیایی به نام «لوییجی منابرا» به زبان فرانسوی نوشته بود. آدا لاولیس (Ada Lovelace) از سوی چارلز بابیج (Charles Babbage) مأمور گردید که این یادداشت‌ها را از زبان فرانسوی به انگلیسی ترجمه نماید. این کار ۹ ماه به طول انجامید.

ولی آدا لاولیس (Ada Lovelace) به ترجمه اکتفا نکرده و چیزهایی هم بر این نوشته‌ها اضافه نمود. کل متنی که آدا لاولیس (Ada Lovelace)، به چارلز بابیج (Charles Babbage) داد، ۶ قسمت داشت که از A تا G علامت‌گذاری گردیده بودند. قسمت G یادداشت که نوشته‌های اضافه‌ بر ترجمه خود آدا لاولیس (Ada Lovelace) بود، طولانی‌ترین قسمت متن را تشکیل می‌داد. آدا در این قسمت الگوریتمی برای به‌کارگیری در ماشین تحلیلی نوشته بود که با آن می‌شد «اعداد برنولی» را محاسبه نمود. به دلیل نوشتن همین الگوریتم، که قابلیت به کارگیری در یک رایانه مکانیکی اولیه را داشت،‌ آدا لاولیس (Ada Lovelace) اولین الگوریتم‌ نویس کامپیوتری تاریخ محسوب می گردد. گرچه بعضی ها خود چارلز بابیج (Charles Babbage) را نویسنده این الگوریتم می‌دانند، ولی یادداشتی از چارلز بابیج (Charles Babbage) که در سال ۱۸۴۶ نوشته شده است، شکی باقی نمی‌گذارد که آدا لاولیس (Ada Lovelace) نقش اصلی را در نوشتن الگوریتم داشته است.

چارلز بابیج (Charles Babbage) و آدا لاولیس (Ada Lovelace) از همان سال همکاری خود را آغاز نمودند. آدا لاولیس (Ada Lovelace) ایده های چارلز بابیج (Charles Babbage) را کامل تر نمود و با یکدیگر مشغول طراحی موتور آنالیتیکی گشتند. تمایزی که دستگاه آنالیتیکی نسبت به دستگاه تفاضلی داشت، استفاده از پانچ کارد بود که یک قرن بعد در اولین کامپیوترهای الکترونیکی از آن استفاده گردید. دستگاه آنالیتیکی شباهت های بسیاری به کامپیوترهای پیشرفته داشت، که می توان به حافظه قابل آدرس دهی، برنامه های ذخیره شده ، پرش های شرطی و ورودی و خروجی مجزا (I/O) اشاره نمود.

‌ آدا لاولیس (Ada Lovelace) اولین الگوریتم‌ نویس کامپیوتری تاریخ محسوب می گردد. گرچه بر‌خی‌ها خود چارلز بابیج (Charles Babbage) را نویسنده این الگوریتم می‌دانند، اما یادداشتی از چارلز بابیج (Charles Babbage) که در سال ۱۸۴۶ نوشته شده است، شکی باقی نمی‌گذارد که آدا لاولیس (Ada Lovelace) نقش اصلی را در نوشتن الگوریتم داشته است.

در حقیقت ایده استفاده از کارت پانچ از زمان این دو نفر شکل گرفت. آن ها قصد داشتند از دو نوع کارت سوراخ دار یا پانچ شده استفاده نمایند. با کمک یک دسته از این کارت ها (که به عنوان ورودی سیستم عمل می کردند) اعدادی که باید محاسبات روی آن انجام می گرفت به دستگاه داده می شد و با کمک کارت های دوم نوع عملیاتی که باید روی اعداد به انجام برسد، مشخص می گردید. به این ترتیب ماشین با گرفتن فرمان از این ورودی های خاص و با کمک ابزارهایی مکانیکی به تحلیل داده ها و اعلام نتیجه نهایی می پرداخت.

 آدا لاولیس (Ada Lovelace) در سال ۱۸۳۵ با ویلیام کینگ (William King) ازدواج نمود، ازدواجی که حاصل آن سه فرزند بود و در ۳۶ سالگی به دلیل ابتلا به سرطان رحم فوت نمود و در کلیسای سنت ماری ماگدالن در جوار پدری که هیچ گاه او را نشناخت، به خاک سپرده شد.

– صد سال بعد از فوت وی در سال ۱۹۵۳، یادداشت‌های فراموش‌شده او، مجدداً منتشر گردید.

– وزارت دفاع آمریکا به پاس قدردانی از وی، نام یک زبان برنامه‌ نویسی ایجاد شده توسط این دپارتمان، را زبان برنامه‌نویسی آدا نامید.

– تصویری از آدا لاولیس (Ada Lovelace) روی برچسب‌های هولوگرام محصولات مختلف مایکروسافت، مشاهده می گردد.

– از سال ۱۹۸۸، جامعه کامپیوتر انگلیس، جایزه‌ای به نام آدا، به طور سالانه اهدا می نماید.

– از سال ۲۰۰۸، یک مسابقه سالانه بین دانشجویان دختر رشته‌های کامپیوتر به نام آدا برگزار می نماید.

– در سال ۱۹۹۷ فیلمی با عنوان Conceiving Ada با محوریت داستانی آدا لاولیس (Ada Lovelace) ساخته شد. در این فیلم تیلدا سوئینتون (Tilda Swinton)، نقش آدا لاولیس (Ada Lovelace) را بازی می‌کند. داستان فیلم درباره یک نابغه کامپیوتر است که راهی برای ارتباط با گذشتگان پیدا می‌کند، او با آدا لاولیس (Ada Lovelace) ارتباط برقرا می‌کند و تصمیم می‌گیرد او را به زمان حال بیاورد.

– ویلیام گیبسون (William Gibson) در سال ۱۹۹۰ کتابی با عنوان ماشین تفریقی ( The Difference Engine) نوشت که یک رمان تاریخی در مورد زندگی آدا لاولیس (Ada Lovelace) می باشد.

                          برنامه نویسی                                برنامه نویسی

قوانین ارسال دیدگاه

  • دیدگاه های فینگلیش تایید نخواهند شد.
  • دیدگاه های نامرتبط به مطلب تایید نخواهد شد.
  • از درج دیدگاه های تکراری پرهیز نمایید.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “چرا مردان برنامه نویسان موفق تری هستند؟”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یازده − پنج =