چرا در ایجاد عادت های جدید در خودمان اغلب با شکست مواجه می شویم؟(2)

در مقاله قبلی، با هم از دشواری ایجاد عادات جدید و متعهد ساختن خودمان به انجام آنها سخن گفتیم. در پایان، به افرادی اشاره شد که توانسته اند عاداتی که شاید آروزی بسیاری از ماها باشد، در خود ایجاد کنند؛ به شما گفتم آنها هم مانند همه ما تلاش کرده اند و شکست خورده اند؛ مجدد به تلاششان ادامه داده اند و باز هم شکست خورده اند؛ آن قدر این چرخه را تکرار کرده اند تا به رازی پی برده اند. در حقیقت، آنها توانسته اند به ۸ علت شکست و عدم موفقیت در ایجاد عادات پی ببرند که در این مقاله بدان ها خواهیم پرداخت.

۱. عدم برنامه ریزی و آمادگی

شما یک دفعه تصمیم به انجام کاری می گیرید؛ شما می خواهید عادت جدیدی ایجاد کنید و به خودتان می گویید که من از امروز یا فردا صبح (شاید هم از شنبه) انجام آن کار را شروع خواهید کرد. اما هیچ کاری در ارتباط با برنامه ریزی یا آماده ساختن خودتان و محیط اطرافتان انجام نمی دهید. در واقع، شما به لحاظ ذهنی، جسمی، احساسی و عملی آماده نمی کنید و خب، طبیعی هم هست که شکست بخورید.

۲. با اهداف بسیار بزرگی، کار را آغاز می کنید

فرض کنیم که شما می خواهید وزن کم کنید. تصمیم می گیرید که بدوید، رژیم بگیرید و کالری های مصرفی تان را بشمارید. همین یک هدف کم کردن وزن، به خودی خود به ایجاد صد ها عادت جدید کوچک و بزرگ نیاز دارد. و شما ظرف چند هفته، اگر نگوییم چند روز، خسته و کلافه می شوید و به کل، بی خیال همه چیز می شوید.

۳. زمان زیادی صرف می کنید

حتی اگر تصمیم به ایجاد عادت کوچکی بگیرید، باز هم دوست دارید و وسوسه می شوید که در مراحل ابتدایی، بارها و بارها آن را انجام دهید. مغز و حافظه تان می بایست خودشان را با سرعتی آهسته و یکنواخت به رفتاری کاملا جدید عادت دهند. اگر می خواهید عادت جدیدی همچون دویدن، نوشتن، مراقبه یا هر چیز دیگری که به 30 تا 90 دقیقه وقت نیاز دارد در خود ایجاد کنید، سعی نکنید در همان ابتدای کار، همین قدر وقت صرفش کنید. با کمترین زمان ممکن که شرایط را هم برایتان بیش از حد دشوار و پیچیده نکند، (مثلا ۵ دقیقه) کار را شروع کنید و کم کم بر میزان آن بیفزایید.

۴. به حافظه تان اعتماد می کنید

شما فکر می کنید به محض اینکه خودتان را به انجام عادت جدیدی متعهد کردید، یادتان می ماند که آن را هر روز انجام دهید. و البته در چند روز اول دقیقا هم همین طور است. اما پس از آن، شما، چه به صورت آگاهانه و نا خودآگاه  انجام آن را فراموش خواهید کرد. به همین دلیل شما باید یک یادآور برای خودتان مشخص کنید.

۵. شما به هیچ کسی پاسخگو نیستید

اغلب ما وقتی که عادت جدیدی را شروع می کنیم، به دیگران چیزی نمی گوییم چرا که نمی خواهیم آنها شاهد شکست خوردن ما باشند و از آن مطلع شوند. ما بی سر و صدا کار خودمان را می کنیم. خب؛ باید به شما بگویم این نگاه، محکوم به شکست است؛ در واقع، با این کار به خودمان می گوییم که ما در تصمیممان جدی نیستیم در غیر این صورت، دنیا را خبردار می کردیم. دیگران را از تصمیمتان مطلع کنید و راجع به موفقیت ها و شکست هایتان با دیگران صحبت کنید؛ با این کار، خودتان را پاسخگو و مسئولیت پذیر تر احساس خواهید کرد.

6. شما موفقیت هایتان را به رسمیت نمی شناسید

پاسخگویی و مسئولیت پذیر بودن می تواند احساسات منفی ای را هم در ما ایجاد کند: مانند ترس از خجالت زده شدن در مقابل دیگران. برای جبران این احساسات منفی، بابت هر موفقیت کوچکی، به خودتان جایزه دهید و انگیزه و احساس مثبتتان را در قبال آن عادت تقویت کنید و بتوانید با قدرت بیشتری در ایجاد و تثبیت آن عادت به پیش بروید.

۷. عدم ارتباط با دیگران

اگر برنامه تان در ارتباط با ایجاد عادت جدید را با اطرافیانتان در میان نگذارید و نتوانید از حمایت آنها  استفاده کنید، کار را برای خودتان سخت می کنید. به عنوان مثال، اگر عادت مد نظرتان، شرایط زندگی را برای اطرافیانتان دشوار سازد و آنها از آگاهی و آمادگی لازم برخوردار نباشند، نمی توانند همکاری لازم را با شما بکنند و شاید حتی در صدد تخریب مسیرتان گام بردارند.

۸. شما از وقفه ها به عنوان بهانه ای برای جا زدن استفاده می کنید

در مرحله برنامه ریزی ایجاد عادت، باید وقفه ها را هم در نظر بگیرید. مثلا، ممکن است مریض شوید و نتوانید طبق برنامه پیش بروید. در آن صورت شما باید تغییراتی را برای رسیدن به هدفتان صورت دهید. وقفه ها همیشه پیش می آیند اما نباید تبدیل به بهانه هایی برای توقف تلاشتان بشوند.

شما محکوم به شکست در ایجاد و تثبیت عادات جدید نیستید. شما با برنامه ریزی، آمادگی، تعریف اهداف کوچک، پاسخگویی، پاداش و درمیان گذاشتن تصمیمتان با نزدیکان می توانید بر مشکلاتی که در مسیر پیش می آیند غلبه کنید و به موفقیت برسید.

 

 

مطالب مرتبط:

ثبت ديدگاه

نوزده + شانزده =