مقالاتموفقیت / انگیزشی

اهمیت پرداختن به روی دیگر امید در مسیر موفقیت و خوشبختی

در مسیری که برای رسیدن به خوشبختی و موفقیت طی می‌کنیم، نمی‌توانیم مطمئن باشیم که هرگز دچار ناامیدی نمی‌شویم. روزهایی هستند که ناگهان بی هیچ انتظار از پیش مشخصی خود را غرق در دریایی خالی از انگیزه می‌یابیم. روزهایی که شبیه روزهای امیدواری هستند اما چیزی درونمان فرو ریخته است، جای خالی یک شور عظیم را احساس می‌کنیم و گویی قرار نیست دوباره به درونمان برگردد.

از طبیعت ذهن فرار نکنید

ذهن آگاه، ذهنی که اغلب ناچار می‌شود در کنار یک بدن جسمانی قرار گیرد با قدرت فوق‌العاده‌ای که در پردازش اطلاعات دارد، همچو سیستمی با صفحه‌ی خاکستری نیست که با زدن یک دکمه تمام داده‌های ناامیدی را از آن پاک کنیم و سپس آسوده‌خاطر پا در مسیری سرسبز از امید و آرزو گذاشته تا کمی بعد به قصری که در مقصد ساخته‌ بودیم برسیم.

هر آنچه حتا لحظه‌ای از کنار ذهن بگذرد قادر است مانند براده‌های آهن که به آهنربا می‌چسبند جذب جهان تصویر سازی شده‌ی شما شود. اگر انتخاب کنیم امید را از آهن و ناامیدی را از فلز یا هر ماده‌ای که این ربایش در سرشتش نباشد بسازیم می‌توانیم در این فرایند بی زمان و مکان دخالت کنیم. این ما هستیم که تعیین می‌کنیم چه چیزی را جذب و چه چیزی را دفع کنیم. در مسیر این انتخاب ممکن است ناامیدی در پوشش امید ظاهر شود و ذهن فریب آنچه چشم دیده را خورد. این ذهن کنجکاو احتیاج به مراقبت دارد اما فراموش نکنید همین کنجکاوی و شوق جذب نیروهای اطراف، انرژی‌های مثبت را درونمان منزل داده است.

از تاریکی شب امیدواری نترسید

از تاریکی شب امیدواری نترسید
از تاریکی شب امیدواری نترسید

امید با وجود ناامیدی‌ست که معنی می‌دهد و البته برعکس. فردی که دائم از ناامیدی گلایه می‌کند و ادعا دارد که در یک یأس همیشگی روز‌ها را می‌گذراند عدم وجود امید را با ناامیدی اشتباه گرفته است. در ادامه می‌بینیم که ناامیدی، جزء جدانشدنی امید است. تصور کنید امیدواری یک شبانه‌روز پر از ساعت‌های متفاوت است، که رسیدن روشنی و تاریکی در آن از توالی به خصوصی پیروی نمی‌کند. حتا ممکن است گاهی چند لحظه از شب میان روز دیده شود و سپس تمام شود. این دو یکدیگر را کامل می‌کنند. و آسمان با هر تغییری زیباست.

روشنی اگر همیشگی و مدام لحظه‌ی فرا رسیدن روزی باشد که می‌بایست خود را برای کار و فعالیت آماده می‌کردیم پس کی استراحتی به این وجود مملو از رویا ببخشیم؟ بیایید با هیولایی که از اسم ناامیدی ساخته‌ایم روبرو شویم. هیولایی که با دستان خودمان به آن قدرت داده‌ایم و بدون ما قادر به انجام هیچ کاری نیست. بیایید مفهوم آن را از نو برای خود تعریف کنیم و سعی کنیم این تعریف تازه را بپذیریم. مثلا ناامیدی را مانند یک زنگ تفریح کوتاه در هوای بارانی حیاط مدرسه تصور کنیم. یا از آن با آرامش و سکوت شب یاد کنیم. لحظه‌هایی که می‌خواهیم هر چند محدود، مسئولیت‌ها را از یاد برده و نفس‌هایی راحت و خالی از هر گونه دغدغه بکشیم.

 

استاد احمد محمدی

 

در جاده‌ی خوشبختی با مسافران حرف بزنید

در مسیری که گام بر می‌دارید تنها نیستید. هر کسی با توجه به شرایط و انگیزه‌های خویش راهی را با آرزوها و خواسته‌های متفاوت در پیش گرفته و ادامه می‌دهد. گاهی دو راه به یک نقطه می‌رسند و گاهی با وجود تمام شباهت‌ها مقصد متفاوت است. گاهی میان راه از هم جدا می‌شوند و گاه چند مسیر مختلف در یک نقطه‌ی دور یکدیگر را قطع می‌کنند.

در برابر یأس اعتماد به نفس داشته باشید
در برابر یأس اعتماد به نفس داشته باشید

اگرچه اهداف و علامت‌ها با هم یکی نیستند و مفهوم امیدواری برای هر فرد رنگ و بویی منحصر به فرد دارد اما به اشتراک گذاری احساسات دست داده می‌تواند کمک بسیار زیادی به شما کند. از آن روی که اغلب وقتی می‌فهمیم در تجربه‌ای دشوار تنها نیستیم و هستند کسانی که مکرر با آن کنار آمده‌اند با انرژی متمایز از آن چه وجود داشته، تاب می‌آوریم. به یاد داشته باشید صدای یک سرود دسته‌جمعی بهتر به گوش کائنات می‌رسد.

در برابر یأس اعتماد به نفس داشته باشید

اتفاقی نیفتاده، فقط اندکی از شب از راه رسیده و ستاره‌ها در آسمان می‌درخشند. ماه از خورشید زندگی می‌گیرد و تنها کاری که نیار دارید انجامش دهید دیدن آسمان است. البته که در تاریکی و بی خبری از وجود درخشش نوری که آن بالا زنده است نمی‌توان به رسیدن صبح دلخوش بود. نمی‌توان از چشم دوختن به سقف سنگی لذت برد. پس در شب ناامیدی از پناهگاه خود بیرون بیایید و آواز آرزوها را سر دهید. اگر ستاره‌ای چشمک‌زنان خاموش شد یا نور پنجره‌ی ساختمانی بلند را با آن اشتباه گرفتید خود را نبازید. این کرانه برای تمام رویاهایتان آسمان دارد و آن‌ها را زیر سقف خود محفوظ نگه می‌دارد. در برابر جهان پیش رو، آواز زندگی شاد و آرامی را بخوانید که تصویر هر ثانیه از آن را با تمام جزئیات در ناخودآگاهتان می‌بینید.

برچسب ها

گندم شرفی‌فر

ساختم. خود را آنچه که هستم ساختم. خود را دگرگون کردم. شخص دیگری شدم. مسئول سرگذشت خود شدم. مسئول سرگذشت دیگران شدم. سرگذشتی در زمره‌ی سرگذشت‌های دیگران شدم. جهان را در وجود خود ساختم. آگاه شدم./ پتر هانتکه

نوشته های مشابه

‫4 نظرها

    1. ممنونم ازت.. امیدوارم به طریقی به همه‌‌ی خواننده‌ها کمک کنه..

  1. چه خوب که در این زمینه نیز نوشته‎اید؛ مطلب بسیار مهمی‎ست برای دانستن و درباره‎اش اندیشیدن. آسمان زندگی حقیقتاً با هر تغییری باز هم زیباست.
    بسیار ممنون از شما بابت این نوشته‎ی ارزنده.
    شب و روز آسمانتان همواره زیبا باد

    1. چه خوب که نظرتان را به اشتراک می‌گذارید. ممنون از شما که می‌خوانید.
      البته که شب و روز آسمان همواره زیباست…

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفده − پانزده =

دکمه بازگشت به بالا
بستن