ذهن قدرتمندمقالات

تربیت کودک اصولی و بدون تنش را با این 10 روش بیاموزید

به هنگام تربیت کودک خود با اخم روی پیشانی به طور قاطع و محکم، او را امر و نهی می نماییم که «فلان کار را باید انجام بدهی» و «فلان کار را نباید انجام بدهی» او هم در پاسخ به راحتی می گوید: چشم! باشد! اما نهایتاً کاری را انجام می دهد که خودش دوست دارد. گاهی نیز به هنگام تربیت کودک، گفت وگوهای جدی بین ما و او به مجادله و دعوا تبدیل و شرایط بدتر از قبل می شود. خیلی زود هم پی می بریم که تمام تلاش های ما برای تربیت صحیح او بی نتیجه بوده است و کودک کاملاً برعکس دستورها و صحبت های ما عمل می نماید.

چاره چیست؟

نکته اینجاست که موفقیت در تربیت کودک هم همانند سایر موفقیت ها و هدف ها نیازمند تقویت تعدادی مهارت است. بنابراین لازم است والدین مهارت های تربیتی خود را بهبود بخشند تا از اشتباهات ناخواسته و آسیب به روان و جسم کودک خودداری به عمل آورند. در مقاله زیر تعدادی از رفتارهای صحیحی که به جای تعدادی از رفتارهای تربیتی اشتباهی که برخی از والدین معمولاً مرتکب می شوند، ارائه می شود:

1- تنبیه به موقع اشکالی ندارد، ولی به شرطها و شروطها!

شرط اول – تنبیه کودک در مقابل چشم دیگران ممنوع: هیچ گاه کودک خود را در جمع یا در مقابل چشم فرد دیگری تنبیه لفظی و حتی سرزنش ننمایید؛ چون اعتماد به نفس و عزت نفس کودک به شدت کاهش می یابد. قانون را در مکانی خلوت به او توضیح دهید و او را چند دقیقه ای از محل انجام کار بدش دور نمایید (کمی مکث لازم است) و با کودک در این مورد صحبت نمایید.

شرط دوم – تنبیه بدنی ممنوع: تنبیه فقط به معنای کتک زدن نیست. در تنبیه بدنی نه تنها کودک از لحاظ جسمی و روحی آسیب می بیند، بلکه به هنگام روبه رو شدن با کودکان هم سن خود برای گرفتن حق خو از کتک زدن استفاده می نمایند؛ چون یاد گرفته است که باید با کتک زدن به حق و هدف  خود برسد. متأسفانه برخی اوقات والدین  حس عصبانیت و ناراحتی خود را با کتک زدن کودک و ایجاد درد و عذاب در او، می خواهند به کودک تحمیل نمایند.

شرط سوم – این موارد را تنبیه ندانید:

  • خواب کودک
  •  اتاق کودک
  •  پول تو جیبی کودک

اگر اتاق خواب کودک را محل تنبیه قرار دهید یا به عنوان تنبیه او را به زور بخوابانید، کودک دچار کابوس های شبانه و شب ادراری می گردد.

تربیت کودک

2- فقط و فقط کودک را با خودش مقایسه کنید

با مقایسه کودک خود با کودکان دیگر، ضعف های  او را زیر ذره بین می برید و توجه او تنها به ضعف هایش جلب می شود. تنها کسی که باید کودک را با او مقایسه کنید خود اوست نه دیگران. برای نمودن به کودک خود بگویید : آفرین! چقدر بزرگ شده ای ! قبل ها  که بچه تر بودی قادر نبودی تنهایی به دستشویی بروی، ولی الان خودت به تنهایی این کار را انجام می دهی.

به هنگام مقایسه کودک با سایرین، تنها ضعف های او و توانمندی های دیگران را بزرگنمایی می کنید.

3- راهنمایی نمودن به جای انتقاد از کودک 

به جای این که مدام به کودک بگویید اشتباه کرده ای، او را راهنمایی نمایید و راه و روش درست رفتار را به کودک یاد بدهید. برای واضح شدن موضوع، به عنوان نمونه تصور کنید که یک کودک کفش های خود را خودش مستقل به پا می کند ولی اشتباه و تا به تا! در این مواقع سرزنش کردن او توسط والدین کاملاً اشتباه است، باید به جای این رفتار تلاش نمایید با نشانه گذاری مثل اینکه خرگوش کفش او باید به سمت بیرون باشد، او را راهنمایی و کمک و همچنین تشویق نمایید که خودش اما به شیوه ای صحیحی که آموزش دیده، باید کفش خود را به پا نماید.

4- قبل از انجام تکلیف، به کودک جایزه ندهید

زمانی که به کودک خود قبل از انجام وظیفه محول شده یا کار خواسته شده از او جایزه داده شود، آن جایزه نقش رشوه دادن به او را دارد و در نتیجه بد عادت می شود! البته نباید برای هر کاری به کودک هدیه بدهید، زیرا این کار نتیجه ای جز بد عادت شدن کودک و قدر ندانستن هدیه می شود. اما اگر به او قول داده اید که هدیه ای برایش می گیرید، حتما این کار را انجام دهید، ولی باید کودک برای گرفتن هدیه چند روزی منتظر بماند و رفتار مثبت خود را تکرار و به آن عادت نماید و زمانی که این رفتار خوب جزء کارهایش گشت، جایزه را به او بدهید.

5- قانونی را که تعیین کرده اید، حداقل خودتان جدی بگیرید!

اگر قانونی را برای کودک خود در نظر می گیرید، حتما تا انتها بر اجرای آن قانون جدی باشید. اگر چنین نکنید اقتدار شما از بین می رود و با کودک خود در آن قانون شکنی شریک می گردید! در این صورت دیگر کودک شما به قوانین تعیین شما توسط شما اهمیتی قائل نمی شود. برای نمونه اگر به او گفته اید که قبل از غذا نباید شیرینی خورد، هر چقدر هم که اصرار و گریه نمود، باید به قانونی که تعیین نموده اید پایبند بمانید و به او قبل غذا شیرینی ندهید.

6- تقصیر کودک را به گردن فرد دیگری نیندازید

اگر کودک مرتکب خطایی گشت نباید بگویید : شیطان، این کار را کرده یا اسم یکی از دوستانش را بیاورید. هر شخصی باید اشتباهاتش را خود به گردن بگیرد. اگر چنین رفتاری نمایید، کودک راه فرار را می آموزد و مسئولیت رفتار و کردار خویش را عهده دار نمی گردد. بنابراین باید او را متوجه کار اشتباهی که خودش انجام داده است، بنمایید. و باید عواقب و نتیجه عمل اشتباه و زشت خود را ببیند و دیگر تکرار نکند و معذرت خواهی نماید.

7- هیچ گاه کودک را در اتاق خوابش تنبیه نکنید

اتاق خواب کودک مکان آرامش و بازی او می باشد، بنابراین هیچ گاه نباید محل تنبیه کودک باشد. اگر از اتاق خواب به عنوانی مکان برای تنبیه او استفاده نماییم، کودک از اتاق خود متنفر می گردد و دیگر آرامش کافی و لازم را در آنجا ندارد. عاقبت چنین احساسی منجر به مشکلات خواب یا شب ادراری کودک می گردد. برای مثال او را در گوشه ی خانه یا روی صندلی کنار پذیرایی بگذارید و به او بگویید : اینجا بشین و به کارهای خودت فکر کن. مدت زمان این تنبیه به ازای هر یک سال سن کودک یک دقیقه (یعنی کودک 5 ساله 5 دقیقه) باید باشد.

8- جهت غذا دادن به کودک، دنبالش ندوید!

اکثراً می بینیم که مادران خصوصاً مادران بی تجربه و جوان روی خوراک، تغذیه، دستشویی رفتن و خواب کودک بسیار حساس هستند و همواره در حال پیگیری و چک کردن کودک خود هستند. در صورتی که تجربه نشان داده است که اگر کودک گرسنه گردد یا خودش به دنبال غذا می رود و خودش را سیر می کند یا از کسی درخواست غذا می کند؛ و اگر خوابش بگیرد حتی کنار اسباب بازی های خود به خواب می رود. به طور کلی روی دو چیز کودک به هیچ وجه حساس نگردید: غذا خوردن و دستشویی. هنگامی که کودک حساسیت شما را بفهمد، با آگاهی از حساسیت شما سوء استفاده می نماید و ممکن است که بگوید که من غذای خانگی نمی خواهم، برای من پیتزا سفارش دهید! این مشکل تنها با بی توجهی و حساسیت نشان ندادن، برطرف می گردد.

9- کودک شما نمی داند که چرا دارد تنبیه می شود!

حافظه کوتاه مدت کودک ها خیلی خوب است، بنابراین باید بلافاصله و در همان لحظه در مقابل رفتار بدش عکس العمل نشان دهید و کودک را تنبیه نمایید. ممکن است بعد از مدتی که او را به خاطر رفتار قبلش تنبیه نمایید، ممکن است اصلاً به یاد نیاورد که چرا او را تنبیه می نمایید! کودکان در زمان حال زندگی می کنند، پش اگر می خواهید به عنوان تنبیه او را از امکاناتی محروم نمایید، برای مثال نباید به او بگویید فرد تلویزیون نگاه نکن، بلکه باید بگویید اموز نمی توانی تلویزیون ببینی.

تربیت کودک

10- به بهانه گیری های بی مورد کودک عکس العملی نشان ندهید!

وقتی کودک سر و صدا به راه  می اندازد و بی مورد بهانه جویی می کند نباید توجهی نمایید. هر گونه رفتاری همچون حرف زدن در این مواقع، اخم کردن، یا زیر چشمی نگاه کردن، از نظر کودک توجه به حساب می آید. بهترین روش در صورت امکان ترک آن محل است.

نتیجه گیری:

ممکن است به هنگام تربیت کودک، در مقابل فریاد زدن کودک، به او هشداری بدهید یا عصبانی شوید؛ درست است این کار اشتباه است و همه اشتباه می کنند. به همین دلیل خودتان را سرزنش نکنید، در عوض اشتباه خود را جبران نمایید. به این صورت که به کودک خود بگویید از حرف یا کاری که انجام داده اید پشیمان هستید و قوانین جدیدی در خانه برای او تعیین کنید و البته در مورد انجام آن ها جدی باشید. حتی اگر تصور می نمایید که اساساً روش تربیتی شما اشتباه بوده است، نباید ناگهان همه چیز را تغییر دهید. کم کم این تغییرات مثبت را اعمال نمایید، تا کودک شما غافلگیر نگردد. برای اینکه همیشه کودک خود را در کنترل داشته باشید، انتخاب های او را به دو یا سه گزینه محدود نمایید. هم به خودتان و هم فرزندتان زمان بدهید، همه تغییرات نیازمند گذر زمان هستند.

  • تجربه شما در این مورد چیست؟ آیا موافقید که اشتباهات ذکر شده در همه شرایط و برای همه کودکان اشتباه محسوب می شود؟ 
  • آیا موارد اشتباه دیگری سراغ دارید که علاوه بر موارد فوق در بین والدین شیوع پیدا کرده است؟

لطفاً نظرات و تجربیات خود را در این زمینه با ما و سایر علاقمندان به اشتراک بگذارید

والدینی که سعی دارند تعدادی ویژگی خوب را در کودک خود ایجاد نمایند، نخست خود باید آن ویژگی ها را داشته باشند. برای نمونه اگر شما می خواهید کودک شما منظم، خوددار، صبور و با اعتماد به نفس باشد، قبل از آن باید خودتان نیز همه این ویژگی ها را دارا باشید! یکی از نیرومندترین ابزارهایی که شما می توانید از آن استفاده نمایید، داشتن الگو است. شما همچون یک نمونه تأثیرگذار برای کودک خود هستید و هر آنچه را انجام دهید، او می بیند. بنابراین برای اینکه الگوی مناسبی برای کودک خود باشید، باید مهارت هایی همچون خودآگاهی و کنترل ذهن و افکارتان را به دست بیاورید تا بتوانید تبدیل به همان چیزی شوید که دوست دارید کودک شما به آن تبدیل گردد.

پیشنهاد ما این است که جهت کسب این مهارت های اساسی و مهم در زندگی، در دوره غیر حضوری «معجزه قدرت ذهن» شرکت نمایید. با شرکت در این دوره غیر حضوری علاوه بر صرفه جویی در وقت و هزینه خود، یاد می گیرید که چگونه افسار ذهن و افکار خود را در دست بگیرید. نتیجه چنین کنترلی، ایجاد عادت های خوب و سازنده و تغییرات اساسی و دلخواه در زندگیتان و درنهایت تبدیل شما به یک الگوی ایده آل برای کودکتان می گردد، در این صورت است که تربیت کودک شما به طور مؤثرتری انجام خواهد گرفت.

دوره آموزشی غیر حضوری «معجزه قدرت ذهن»

مطالب مرتبط

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × سه =

دکمه بازگشت به بالا
Open

دوره آموزشی معجزه ذهن قدرتمند

Close
بستن