توضیحات

زندگی نامه لئوناردو داوینچی (Leonardo da Vinci)

لئوناردو داوینچی

لئوناردو داوینچی (da Vinci) از دانشمندان و هنرمندان ایتالیایی دوره رنسانس می باشد، که در رشته‌های نقاشی، ریاضی، معماری، موسیقی، کالبد شناسی، مهندسی، مجسمه سازی، و هندسه شخصی برجسته بود. داوینچی (da Vinci) را کهن‌ الگوی «فرد رنسانسی» می شناسند. وی شخصی بی‌نهایت خلاق و کنجکاو بود. داوینچی (da Vinci) طراح اولیه صدها اثر معماری و هم‌چنین طرح اولیه هواپیما محسوب می گردد. یکی از طرح‌های ابتکاری او لباس غواصی و زیر دریایی جنگی می باشد. داوینچی (da Vinci) همچنین مسلسل، تانک نظامی، ساعتی که به ساعت داوینچی مشهور می باشد، کیلومتر شمار و چیزهای دیگر را اختراع نمود.

دوران کودکی داوینچی (da Vinci) 

لئوناردو داوینچی (da Vinci) در سال ۱۴۵۲ در یک روستای توسکانی متولد گشت. او فرزند نامشروع یک ثروتمند، به اسم پیرو فرانسیسو دی انتونیو داوینچی و یک زن دهقان به نام کاترین بود. درباره ی دوران کودکی داوینچی (da Vinci) اطلاعات زیادی در دسترس نیست. او ۵ سال اول زندگی خود را با مادر خود سپری نمود، بعد در سال ۱۴۵۷ نزد خانواده ی  پدر خود، پدربزرگ، مادربزگ و عموی خود زندگی نمود. پدر داوینچی (da Vinci) با یک دختر شانزده ساله ازدواج می نماید، همسر دوم پدر او، لئوناردو را خیلی دوست می‌داشت اما در سن جوانی فوت نمود.

لئوناردو داوینچی (da Vinci) تحصیلات ابتدایی را در مدرسه دهکده ی  محل سکونت خود سپری نمود. با اینکه در مدرسه چندان موفق نبود، ولی علاقه و هیجان بسیاری نسبت به طبیعت نشان می‌داد. داوینچی (da Vinci) به صورت غیر رسمی هندسه و ریاضیات را هم فرا گرفت. وقتی او شانزده ساله بود، پدرش برای دفعه ی دوم با دختر بیست ساله‌ای به نام فرانسسکا لنفردینی ازدواج نمود.

دوران جوانی داوینچی (da Vinci) 

لئوناردو داوینچی (da Vinci) را برای کارآموزی به هنرکده‌ای در فلورانس فرستادند، تا تحت آموزش آندرئا دل وروکیو (۱۴۳۵-۱۴۸۸) که نقاش و پیکرتراش بود، قرار گیرد. وروکیو از شهرت زیادی برخوردار بود؛ به طوری که ساخت بنای یادبود «بارتولومئو کولئونی»، سردار نظامی شهر ونیز را به عهده وی سپردند. در آتلیه‌ای که قابلیت ساخت چنین شاهکارهایی را داشت، داوینچی (da Vinci) جوان قادر بود چیزهای بسیاری بیاموزد.

بدون شک در آن جا با رموز فنی ریخته‌گری و کارهای فلزی آشنا گشت و فرا گرفت که چگونه با مطالعه و مشاهده دقیق مدل‌های برهنه و پوشیده، تابلوها و مجسمه هایی را پدید آورد. تعداد زیادی از نقاش ها و پیکر تراش های خوب، از هنرآموزان کارگاه موفق «وروکیو» بودند، اما داوینچی (da Vinci) بسیار بهتر از یک نوجوان با استعداد بود، به طوری که در هفده سالگی در کار پیکر تراشی و دیگر امور مربوط به آن به استاد ماهری تبدیل گشت و قادر بود ابزارهای پیچیده و ماشین‌های مورد نیاز را بسازد.

داوینچی (da Vinci) همچنین به پژوهش در مورد گیاهان و جانوران گوناگون پرداخت تا بتواند از آن ها در تابلوهای خود استفاده نماید؛ علاوه بر این، دانش گسترده‌ای در مورد نورشناسی، ژرفا نمایی و استفاده از رنگ‌ها کسب نمود. چنین آموزشی کافی بود که از هر نوجوان با استعدادی یک هنرمند برجسته به وجود آورد. داوینچی (da Vinci) بعد از پایان آموزش به شهر میلان رفت. داوینچی (da Vinci) در سال ۱۴۷۲ عضو گروه قدیس لوقا گشت. مرکز این گروه یا اتحادیه، که عمدتاً از داروفروشان، پزشکان، و هنرمندان تشکیل گردیده بود، در بیمارستان سانتا ماریانوئووا بود. احتمالاً داوینچی (da Vinci) در آن جا، فرصتی برای یادگیری کالبد شکافی به دست آورد.

در ۱۴۷۸ شورای شهر از او خواست نمازخانه سان برناردو در کاخ وکیو را نقاشی نماید. ولی بنا به دلایلی، این مأموریت را انجام نداد.

دوران کهنسالی و مرگ داوینچی (da Vinci) 

داوینچی (da Vinci) اواخر عمر خود را در شهر واتیکان در ایتالیا سپری نمود. مکانی که رافائل و میکل آنژ در آن جا فعالیت داشتند. در اکتبر ۱۵۱۵ فرانسوای اول (François premier)، پادشاه فرانسه، میلان را به تسخیر خود درآورد. در دسامبر همان سال داوینچی (da Vinci) به نزد فرانسوای اول و پاپ لیئو ایکس فراخوانده شد. به داوینچی (da Vinci) سفارش جدیدی برای ساخت یک شیر مکانیکی داده شد، شیری که می‌توانست به طرف جلو گام بردارد و قفسه سینه‌اش را باز کرده و خوشه‌ای از گل‌های سوسن را نمایان سازد.

داوینچی (da Vinci) در سال ۱۵۱۵ به خدمت فرانسوا درآمد و در خانه‌ای ییلاقی در کلوس لوس در نزدیکی اقامتگاه سلطنتی زندگی نمود. او سه سال آخر عمر خود را به همراه ملزی شاگردش در آن جا سپری نمود و حقوقی معادل هزار اسکودی (واحد پول آن زمان در ایتالیا) دریافت می نمود. داوینچی (da Vinci) در روز دوم ماه مه سال ۱۵۱۹ در حالی که تبدیل به یکی از دوستان صمیمی فرانسوا گشته بود، در کلوس لوس درگذشت.

واساری (نویسنده زندگی‌نامه هنرمندان دوره رنسانس) این گونه می‌نویسد که پادشاه سر، داوینچی (da Vinci) را در هنگام مرگ در آغوش گرفت، هر چند که این داستان عاشقانه و رومانتیک که بسیار طبق میل فرانسوی ها و بسیاری از هنرمندان می باشد، بیشتر به افسانه شبیه‌ است تا واقعیت! همچنین واساری می‌نویسد که داوینچی (da Vinci) به هنگام مرگ تقاضای حضور یک کشیش، برای اعتراف به گناهان می نماید.
بر طبق خواسته ی داوینچی (da Vinci) شصت فقیر تابوت او را حمل نمودند. او در کلیسای سنت هابرت دفن شد. ملزی، شاگرد او، به عنوان وارث او شناخته گشت و تمامی پول‌ها، نقاشی‌ها، وسائل و دیگر آثار او به ملزی رسید. البته داوینچی (da Vinci) شریک پیشین و قدیمی‌ خود، سالای و همچنین خدمتکار خود را فراموش نکرد و به هر کدام از آن دو، نصف تاکستان خود را بخشید.

نقاشی‌های معروف داوینچی (da Vinci) 

داوینچی (da Vinci) نقاشی پرکار نبود، در واقع او پرکارترین نقشه‌کش و طراح بود. داوینچی (da Vinci) مقاله‌های بسیاری در مورد کوچکترین مسائل و طرح‌ هایی با کوچکترین جزئیات را در مورد مسائلی که توجه او  را جلب می نمود، نگهداری می‌نمود. علاوه بر این مقالات و طرح‌ها، داوینچی (da Vinci) مطالعات بسیاری حول نقاشی انجام داده‌ است، که از آنان برای کشیدن بعضی از تابلوهای معروف خود همچون «باکره صخره‌ها» و «شام آخر» بهره برده است. قدیمی‌ترین نقاشی داوینچی، a Landscape of the Arno Valley می باشد که در سال ۱۴۷۳ کشیده شد و رودخانه، کوه‌ها، یک قلعه و مزارع کشاورزی را در جزئیاتی دقیق نشان می‌دهد.

داوینچی (da Vinci) برای کشیدن تابلوی مونالیزا از سال ۱۵۰۳ شروع به کار نمود و تکمیل آن تا ۱۵۰۷ طول کشید. شهرت داوینچی (da Vinci) به خاطر اثر ماندگار وی در تاریخ، مونالیزا، بوده‌ است.

لئوناردو داوینچیتابلوی مونالیزا – معروف به لبخند ژکوند

نسخه ی کنونی تابلوی نقاشی مونالیزا دارای ابعاد ۷۷×۵۳ سانتیمتر می باشد. نسخه‌ای که داوینچی (da Vinci) تهیه نموده بود، از نسخه فعلی، بزرگتر بود، چون در گذر زمان دو ستون از طرفین چپ و راست این تابلو بریده شده‌ است. به همین خاطر به هیچ وجه معلوم نمی باشد که مونالیزا در این تابلو نشسته‌ است. همچنین باید اشاره نمود که بسیاری از بخش های این تابلو به مرور زمان خراب و یا دوباره نقاشی گشته است. ولی با این وجود شخصیت اصلی نقاشی همچنان محفوظ مانده‌ است.

مونالیزا  به طوری اسرارآمیز لبخند زده است، لب‌هایش می‌خندد اما چشم‌ های او غمگین می باشد. همین خصوصیات متناقض است که سبب گشته گمانه‌زنی‌های بسیاری حول محور این چهره ماندگار انجام پذیرد. چند سال قبل، این تابلو با استفاده از نرم‌افزاری رایانه‌ای مورد بررسی قرار گرفت و آماری درمورد احساس مونالیزا بر اساس حالت ابروها، لب‌ها و گونه‌های وی منتشر گشت. طبق نتایج این تحقیق، مونالیزا ۸۳ درصد خوشحال، ۹ درصد منزجر، ۶ درصد ترسیده و ۲ درصد عصبانی می باشد.

در ۲۱ اوت سال ۱۹۱۱ تابلوی مونالیزا توسط یک دزد ایتالیایی به سرفت رسید، و به ایتالیا برده شد. بعد از گذشت دو سال این تابلو در زادگاه خود، یعنی فلورانس مشاهده می گردد  و بعد از انجام بعضی فعالیت‌های اداری و قانونی تابلو دوباره به موزه لوور بازگردانده می گردد.
در سال ۱۹۵۶ فردی اقدام به پاشیدن اسید به قسمت پایینی تابلو نمود، که مرمت آن سال‌ها طول کشید. در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی شهرهای نیویورک، توکیو و مسکو میزبان این تابلو بوده‌اند.

لئوناردو داوینچیتابلوی شام آخر

تابلوی شام نشان دهنده ی صحنه‌هایی از شام آخر روزهای پایانی عمر مسیح می باشد، آن طور که انجیل به آن اشاره نموده است. این نقاشی بر پایهٔکتاب یوحنا، باب ۱۳ آیهٔ ۲۱ است آن جا که مسیح می‌گوید که یکی از ۱۲ حواری‌ او به وی خیانت خواهد نمود. این نقاشی یکی از مشهورترین و با ارزشترین نقاشی‌های جهان می باشد.

پژوهش‌های علمی داوینچی (da Vinci)

بعضی از مسائلی که داوینچی (da Vinci) بر روی آن‌ها تحقیق نموده است، به شرح زیر می‌باشد:

  • مطالعه در مورد زمین‌شناسی و بحث‌های آن
  • مطالعه بر روی آناتومی بدن انسان، اسکلت، اعضای داخلی و رگ ها. بیمارستان آن زمان به داوینچی (da Vinci) جسد مردگان را برای کالبد شکافی می‌داد و او حدود سی جسد را کالبد شکافی نمود و از بسیاری از اندام‌ها تصاویری کشید. این طرح بعدها به پژوهشگران و هنرمندان کمک بسیاری برای کشیدن و شناخت بهتر بدن انسان نمود.
  • مطالعه بر روی آناتومی بدن حیوانات مانند اسب‌ها، سگ‌ها و خرس‌ها
  • شناخت حالات چهره ی  انسان
  • چگونگی پرواز پرندگان
  • آب و هوا و پدیده‌های آب و هوایی
  • چگونگی جاری گشتن آب
  • مطالعه بر روی گیاهان و ساختار آن ها
  • نور، سایه، آیینه‌ها و عدسی‌ها
  • پرسپکتیو
  •  هندسه و اجسام جامد

طرح‌های مهندسی و اختراع های داوینچی (da Vinci)

داوینچی (da Vinci) علاوه بر نقاشی به عنوان یک مهندس نیز مشهور است. او در نامه‌ای به دوک میلان اظهار داشت که قادر به تهیه و ساخت دستگاه‌هایی برای دفاع از شهر و همچنین محاصره ی شهر دشمن می باشد. زمانی که داوینچی (da Vinci) به ونیز فرار نمود، شاگردی را پیدا نمود که با کمک او توانست یک سنگر متحرک را طراحی نماید. داوینچی (da Vinci) حتی طرحی برای منحرف نمودن مسیر رودخانه ی  آمو داشت، پروژه‌ای که نیکولو ماکیاولی هم بر روی آن کار نمود. مقالات داوینچی (da Vinci) شامل تعداد بسیار زیادی از اختراعات عملی و قابل اجرا و غیر عملی، شامل آلات موسیقی، پمپ‌های هیدرولیک، توپ‌های بخار، سپرهایی خاص و… می‌گشت.

 

بیشتر بخوانید: