به تعویق انداختن چیست؟

در واقع به تعویق انداختن، تأخیر داوطلبانه‌ ی یک عمل است، با علم به اینکه آن کار، ممکن است به اهداف شخصی در آینده آسیب بزند. واقعاً نیازی به تأخیر داوطلبانه نیست و چیزِ بد درباره‌ ی به تعویق انداختن، این است که تحقیقات و مطالعات نشان می دهد که افراد به خودشان گزارش میدهند، هر چه به تعویق انداختن بیشتر باشد، رسیدن به موفقیت کمتر می‌ شود. تا جایی‌ که منجر به انجام کمتر کارها می‌ شود.

به تعویق انداختن کارها
به تعویق انداختن کارها

دلیل به تعویق انداختن کارها

حتی وقتی که داریم، کاری را به تعویق می اندازیم و کار دیگری را به جای آن انجام می‌ دهیم، در واقع احساس گناه یا احساسات منفی دیگری در این باره به ما دست می دهد. پس دلیل این کار چه چیزی می تواند باشد؟ در واقعیت این اهداف و زندگی‌ ما هستند که در حال به تعویق انداختن آن هستیم. بنابراین منطقی به نظر نمی‌ رسد، در واقع، روانشناسان برای این یک اصطلاحی دارند معروف به «ناهنجاری شناختی». در واقع از تعویق انداختن استفاده می‌ کنیم، چون لذت را الان می‌خواهیم و دنبال ترمیم حالت خود هستیم و این یک معماست. ما به دنبال ترمیم آنی حالتمان هستیم، حتی اگر به قیمت از دست رفتن اهداف بلند مدتمان تمام شود.

تبدیل شدن رفتار تعویق انداختن به عادت

در روانشناسی، رفتارهایی را یاد می‌ گیریم و وقتی این رفتارها پاداش می‌ گیرند تکرارشان می‌ کنیم. پس در نهایت، تعویق انداختن به‌ عنوان یک پاداش، تبدیل به یک عادت می‌ شود. یکی از بهترین بهانه‌ های کسانی که کارشان را به تعویق می اندازند می آورند، این است که، حس می‌ کنم دوست دارم فردا انجامش دهم. در واقع، ما از اینکه از قبل این پیش‌بینی را می‌کنیم، احساس خوبی داریم، به گونه ای که این احساس به ما دست می دهد که فردا انجامش دهیم. اما موضوع همیشه این نیست.

 

راه  های کم کردن ناهنجاری های شناختی