پیش به سوی پیشرفت

هر روز در تک تک کارهایتان، نهایت تلاشتان را به خرج دهید

همیشه در انجام هر کاری، تمام توانتان را به خرج دهید تا به بهترین نتیجه ی ممکن دست یابید. هرگاه، نگران نتیجه ی کاری شدید، از خودتان بپرسید “آیا واقعا هر چه در توان داشتم انجام دادم؟” و وقتی کلاهتان را قاضی کردید و دیدید که این چنین است، می توانید با خیال راحت به خودتان بگویید: “خوب، بیش از این کاری از من ساخته نبود؛ پس، منتظر نتیجه می مانم”. در واقع، از این جای کار به بعد، شما دیگر نقشی در ماجرا ندارید.

شاید از خودتان بپرسید به همین سادگی؟ بله. دقیقا. به این ترتیب، شما در طی روز احساس بهتری دارید و از بقیه ی اوقاتتان لذت می برید. چون شما می دانید که تمام تلاشتان را کرده اید و دیگر افسوس نمی خورید یا احساس گناه نخواهید کرد. ضمن اینکه در برابر انتقادات دیگران، می توانید مقاومت بیشتری کنید و در نهایت، به احساس رضایت از خودتان می رسید.

البته یادتان باشد، این توصیه، به این معنی نیست که شما دیگر مجبور نیستید برای بهتر شدن تلاش کنید، یاد بگیرید، تغییر کنید و با چالش های جدید روبه رو شوید. همه ی این ها برای رشد و پیشرفت ما ضروری هستند. اما با این کار، شما اجازه نخواهید داد که “ای کاش ها” ذهن شما را به خود مشغول کنند و مدام سعی خواهید کرد در مراحل بعدی، حتی بهتر از قبل ظاهر شوید.

وقتی هر روز در هر کاری سعی می کنید بهترین باشید، دستاوردهای بیشتری هم کسب خواهید کرد

بهترین بودن در مسئولیت هایی که به عهده می گیرید، زحمت آن چنانی برایتان نخواهد داشت. در واقع، حتی ممکن  است به انرژی و زمان کمتری هم در مقایسه با زمانی که باید دنبال راهی برای دور زدن یا پیچاندن کار باشید، از شما خواهد گرفت. بگذریم که کم کاری، در نهان، وجدان کاری شما را هم دیر یا زود درگیر خواهد کرد؛ شما می دانید که واقعا کار می کنید یا دارید سر بقیه را کلاه می گذارید. اما خوب، خودتان را که نمی توانید گول بزنید.

ببینید؛ اصلا اهمیتی ندارد که شما چه حقوقی بابت آن کار دریافت می کنید یا اینکه آن کار، اصلا مهم هست یا نه. شما، باید بدون توجه به این مسائل، بهترین باشید. اگر هم از کارتان متنفرید، دنبال کار دیگری بروید. اما تا آن زمان، سعی کنید نه وقت و انرژی خودتان را هدر بدهید نه پول و منابع کارفرما را.

وقتی به بهترین وجه ممکن در کارتان ظاهر شوید، دنیا در نظرتان تغییر می کند

وقتی که شما تمام توان و انرژی تان را صرف کارتان می  کنید، کم کم متوجه می شوید افراد اطرافتان هم واقعا از خودشان در کار مایه می گذارند.  طبق ویژگی های ذهن، رفتارها و مواردی که با عقاید کنونی ما در یک سطح قرار دارند، توجه ما را به خود جلب می کنند. پس از این به بعد، شعار ما این است: در هر کاری که انجام می دهیم، در هر زمانی، تحت هر شرایطی، و در حد توان و دانشمان، بهترین خواهیم بود.

پیش به سوی پیشرفت

وقتی از همین زاویه به دیگران نگاه کنیم، وقتی که معتقدیم همه، واقعا از جان و دل برای کارشان مایه می گذارند، شاید وقتی می بینیم همکارمان، نتوانسته است ای میلی که منتظرش هستیم را برایمان ارسال کند، با خود بگوییم حتما سرش شلوغ بوده است یا شاید در حال تجمیع اطلاعات بیشتر و جدید تر است و وی را یک ادم بی ملاحظه یا حتی سهل انگار خطاب نکنیم. یا اگر دوستمان برخورد نامناسبی در کافی شاپ با ما داشت، با خودمان بگویم حتما روز سختی داشته و قصد ناراحت کردن ما را نداشته است و سعی کنیم وی و شرایطش را درک کنیم…چون معتقدیم که آنها تحت شرایط کنونی، بهترین رفتارشان را نشان می دهند و سعی می کنند تا جایی که در توان دارند، بهترین نتیجه را حاصل کنند.

حال سوال اینجاست که از کجا مطمین شویم که تمام تلاشمان را کرده ایم؟

در بعضی مسائل، می شود با ثبت اعداد و ارقام، روند را پیگیری کرد: مثلا امروز طبق برنامه، 10 دقیقه دویدم و فردا، 12 دقیقه خواهم دوید. اما خیلی از اوقات، ما باید به صورت کیفی این مورد را تعیین کنیم و به وجدانمان رجوع کنیم.

البته ممکن است با خودتان بگویید اگر قرار است خودمان، خودمان را قضاوت کنیم، ممکن است بیشتر خودمان را گول بزنیم و در دراز مدت، جاه طلبی و بلندپروازی مان را از دست بدهیم. چرا که همیشه می توانیم خودمان را توجیه کنیم. اما به نظر من، پذیرفتن اینکه ما تمام تلاشمان را کرده ایم و بیش از این کاری از دست ما بر نمی آمده است، به ما این آزادی را می دهد تا روی آنچه که باید برای دفعه ی بعدی بهتر شود یا تغییر یابد، متمرکز شویم و برای پیشرفتمان، برنامه ریزی کنیم.

همه ی ما همیشه در حال یادگیری، رشد و پیشرفتیم. هر روز. این، خود زندگی است. اما خیلی از ماها، بیش از اندازه، به خودمان سخت می گیریم و در خیلی مسائل، مدام خودمان را سرزنش می کنیم که اجازه نمی دهد تا به آرامش درونی برسیم. پس دفعه ی بعدی که اشتباه کردید یا حرفی زدید که نمی بایست، به جای این که خودتان را ملامت کنید، از خود بپرسید آیا تحت آن شرایط کار بهتری از دست من بر می آمد؟ اگر جوابتان خیر است، دیگر بی خیال شوید و توجه و تمرکزتان را به مراحل یا هدف بعدیتان معطوف کنید و در عین حال، برای بهبود نتایج آتی هرچه در توان دارید به کار گیرید.

منبع: وبسایت Pickthebrain

ثبت ديدگاه

یک × 2 =

همایش اختصاصی

زمان و تاریخ همایش

معارفه های دوره آموزشی

تاریخ و زمان دوره های معارفه